RSS
środa, 18 lutego 2009
Jak znaleźć pracę w Norwegii?
Informacja dla obywateli Polski, Estonii, Łotwy, Litwy, Czech, Słowacji, Węgier i Słowenii. Norwegia: Kontrola polskich samochodów. Urząd Celny w Norwegii rozpoczął akcję kontroli samochodów wszystkich pracujących w Norwegii Polaków, ponieważ według norweskich celników, samochody nie zostały oclone. Oznacza to, że samochody nie są używane zgodnie z prawem. Według norweskich przepisów obcokrajowiec może używać samochodu zarejestrowanego za granicą przez rok. Okres ten można przedłużyć jeszcze o rok, ale póżniej trzeba zapłacić podatek wyrównawczy. W razie pobytu trwającego ponad rok nie wolno poruszać się samochodem z obcymi numerami rejestracyjnymi. (ika, pap)
13:49, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 16 grudnia 2008
Finnmark
Finnmark (norw. Finnmark; sam. Finnmárkku; fiń. Ruija) – największy okręg administracyjny Norwegii (pow. ok. 48 tys. km²), znajduje się w północno-wschodniej części tego kraju. Graniczy od południa z Finlandią, od wschodu z Rosją (obwodem murmańskim), a od zachodu z norweskim okręgiem administracyjnym Troms. Wcześniej znany jako Vardøhus amt. Największe miasta to Alta, Hammerfest, Vadsø. Liczba mieszkańców wynosi około 73 tys. (najsłabiej zaludniony okręg Norwegii). Na terytorium Finnmarku nakładają się kultury Saami, fińska, rosyjska i norweska. Głównym źródłem dochodów jest rybołówstwo, turystyka (w tym Przylądek Północny, często odwiedzany przez turystów), hodowla reniferów.
14:45, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 28 października 2008
Premier
Storting daje jego rządowi Wotum zaufania lub Wotum nieufności. Mianowany przez króla, lecz odpowiedzialny jest przed parlamentem. Ma prawo inicjatywy ustawodawczej. Może być zdymisjonowany przez króla. Przewodniczy zebraniom rządu i reprezentuje Norwegię na zebraniach międzynarodowych. Obecnym premierem jest Jens Stoltenberg.
14:03, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
środa, 13 sierpnia 2008
Skansen Maihaugen
Szeroko reklamowany skansen Maihaugen leży o 20 min drogi na południe od centrum.  Jest to największy skansen w całej północnej Europie.

Trudno wręcz uwierzyć, że cała kolekcja została zgromadzona dzięki staraniom jednego człowieka, dentysty i kolekcjonera, Andersa Sandviga, któremu wyszukiwanie i zbieranie eksponatów zajęło całe życie. Na terenie Maihaugen znajduje się ok. 140 zabudowań, przeniesionych tu z wielu miejsc tego regionu. Jest wśród nich piękna XVII-wieczna plebania (prestegardshagen), XII-wieczny kościół typu stavkirke z Garmo, wędzarnie i magazyny zbudowane z grubych bali, szałasy pasterskie oraz różne warsztaty rzemieślnicze.

Do najciekawszych obiektów należą natomiast dwa gospodarstwa z końca XVII w. Są to całe farmy z wieloma zabudowaniami gospodarczymi i mieszkalnymi. Gospodarstwo z Bjornstad składa się z dwudziestu siedmiu budynków, natomiast drugie, z Oygarden - z dziewiętnastu. Każdy pełnił odrębną funkcję: jest tu spiżarnia, obora, owczarnia, stodoła, stajnia, piekarnia z browarem i łaźnia. Rolnicy jakoś sobie radzili z tą mnogością różnych szop i pomieszczeń, aczkolwiek gospodarstwa takie trudno spotkać gdzie indziej. Przy budowie gospodarstwa skorzystano ze starej, sprawdzonej metody budowlanej - laft. Opierała się ona na wykorzystaniu bali sosnowych, połączonych z sobą pod odpowiednim kątem, co automatycznie ograniczało szerokość i długość budynków, gdyż nadające się do użycia bale sosnowe rzadko przekraczały 8 m długości. Wydaje się jednak, że sami rolnicy woleliby trzymać swe zapasy zimowe w jednym głównym budynku. Można tak sadzić na podstawie drakońskiego średniowiecznego prawa, głoszącego, iż (...) przyłapawszy obcego w swej spiżarni, gospodarz ma prawo pozbawić go życia, jeśli taka będzie jego wola.

Na zewnątrz przechadzają się zwierzęta hodowlane i przewodnicy w strojach ludowych, udzielający informacji na temat dawnego życia na wsi. Latem można spróbować swych sił w zajęciach gospodarskich, np. przędzeniu, pieczeniu chleba, tkactwie czy garncarstwie. Zabawy jest co niemiara. Można też zwiedzić główny budynek muzeum, gdzie odbywają się czasowe wystawy o tematyce folklorystycznej. Na zwiedzanie trzeba poświęcić co najmniej pół dnia, najlepiej korzystając z bezpłatnej wycieczki z przewodnikiem (po angielsku co 2 godz., początek o równej godz.), aczkolwiek można by wymagać od pracowników muzeum bardziej szczegółowych i ciekawszych informacji.

Czynne V i poł. VIII-IX codz. 10.00-17.00; VI -poł. VIII codz. 9.00-18.00; 60 kr , bezpłatna 40-minutowa wycieczka z przewodnikiem w jęz. ang. 10.00-17.00, w V i IX o 10.00 i 15.00. Dojście ulicą Andersa Sandvigsgate; można też podjechać autobusem #7 ze Skysstasjon (co godz.)
15:41, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 05 czerwca 2008
Wędkarstwo i kajakarstwo
Norweskie rzeki podbiegunowe stanowią wyśmienite warunki dla spływów kajakowych i wędkarzy. Lakselv w Finnmarku słynie z połowów łososia (nazwa rzeki znaczy dosłownie "rzeka łososia"), a wymarzonym łowiskiem dla wędkarzy są też wody opływające Lofoty.

W całej Norwegii wędkarze muszą wykupić regionalne karty wędkarskie, które są ważne jeden dzień, tydzień lub cały sezon; ich sprzedaż prowadzą hotele, kempingi i biura turystyczne. Za możliwość łowienia w jeziorach i rzekach Norwegii oraz za połowy w morzu (np. łososia lub pstrąga) trzeba też uiścić opłatę w jednym z urzędów pocztowych. W razie korzystania z własnego sprzętu wędkarskiego, zgodnie z obowiązującymi tu przepisami należy go zdezynfekować przed użyciem. w wydawanej przez NORTRA broszurze Angling in Norway zamieszcza się pełny wykaz ryb, których łowienie jest dozwolone. Wykaz organizatorów spływów kajakowych otrzymać można drogą listową w Norges Padleforbund (Hauger Skolevei 1, N-1351 Rud; tel. 67154600; faks 67133335). Trwają one zwykle 1-3 dni i mogą w nich uczestniczyć osoby powyżej 18. roku życia.
10:43, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
piątek, 18 kwietnia 2008
Hamar
Hamar nie jest miejscem, które trzeba koniecznie zobaczyć, aczkolwiek atmosfera tego miasteczka (15 000 mieszkańców) jest sympatyczna i swobodna. Niewielkie przystanie i nadbrzeżne kafejki nadają mu prawdziwie nadmorski charakter.

Obecnie miasto nie ma specjalnego znaczenia, lecz w przeszłości było ważną siedzibą biskupstwa. Na płaskim, trawiastym cypelku (Domkirkeodden) stoją do dziś nędzne szczątki katedry (Domkirke) - kawałek muru z czterema gotyckimi łukami. Można tam dojść drogą lub ładną ścieżką, biegnącą od stacji kolejowej nad brzegiem jeziora (2 km na północ). Katedra została wzniesiona prawdopodobnie przez "angielskiego papieża" Nicholasa Breakspeara, który spędził w Norwegii kilka lat jako legat papieski, zanim w 1154 r. został papieżem Adrianem IV. Katedra wraz z otaczającymi ją budynkami kościelnymi została splądrowana w czasach reformacji. Niedługo potem została rozebrana przez miejscowych budowniczych dróg, traktujących ją jako źródło materiałów budowlanych.

Obecnie ruiny stanowią część Hedmarksmuseet (poł. V-poł. VI codz. 10.00-16.00; poł. VI-poł. VIII codz. 10.00-18.00; poł. VIII-poł. IX codz. 10.00-16.00; 30 kr), które obejmuje muzeum archeologiczne, skansen i średniowieczny ogród ziół. W skansenie zgromadzono 50 budowli, sprowadzonych tu z najdalszych zakątków regionu. Nie jest on tak obszerny jak skansen w Lillehammer, ale znajduje się tu parę bardzo ciekawych budynków, m.in. plebania z Bolstad, wyróżniającą się pięknie zdobionymi ścianami z drewnianych bali.

Dworzec autobusowy i stacja kolejowa znajdują się nad jeziorem w centrum miasta. W Hamar zatrzymują się na postój niektóre pociągi z Oslo, po czym ruszają okrężną boczną linią do Roros (4 godz.); trasa biegnie grzbietami wzgórz i pośród rozległych lasów. Biuro turystyczne, Parkgata 2 (poł. VI-poł. VIII pn.-pt. 8.00-20.00, sb.-nd. 12.00-18.00; w pozostałym okresie pn.-pt. 8.00-15.30; tel. 62521217), leży około 100 m od dworca kolejowego - po wyjściu z holu należy skręcić w lewo i iść Stangevegen. Z biurem sąsiaduje kasa biletowa, w której można nabyć bilety na parowiec Skibladner. Przystań parowca leży 600 m dalej na północ.
19:20, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 08 kwietnia 2008
Norwegia
Norwegia jest najbardziej wysuniętym na północ krajem Europy. Jej bogactwo stanowią niezwykłe i ogromnie zróżnicowane krajobrazy, które są efektem działalności morza i lodowców pokrywających także obecnie znaczne obszary kraju. Bardzo wysoki standard infrastruktury turystycznej (z dużym zróżnicowaniem cenowym) przyciąga liczne rzesze turystów, także tych mających niewielkie możliwości finansowe.
12:59, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
piątek, 14 marca 2008
Gospodarka Norwegii
Norwegia jest wysoko rozwiniętym krajem. Norweski PKB wynosił w 2006 roku nominalnie 335 tys. 281 dolarów, a po zmierzeniu parytetem siły nabywczej 191 tys. 747. PKB per capita wynosił nominalnie 72 tys. 306 dolarów (2. miejsce po Luksemburgu), a po zmierzeniu parytetem siły nabywczej 43 tys. 574 dolarów (3. miejsce na świecie). Podatki stanowią 46% PKB, przy czym dużą cześć dochodów budżetowych stanowią dochody z państwowych firm wydobywczych. Wskaźnik Giniego, czyli poziom rozpiętości w dochodach, wynosi 26 i należy do niższych na świecie. W 1993 norweskie rezerwy złota 1994 wynosiły: 1,20 mln uncji, dewizowe 11,9 mld dolarów. W 1. połowie lat 80. przyrost produktu krajowego brutto wynosił średnio rocznie 3,4%, w 2. połowie obniżał się średnio rocznie o 2,2%. Wskutek ograniczenia inwestycji nastąpił wzrost inflacji i bezrobocia, szczególnie wyraźnie zaznaczyła się stagnacja w budownictwie i produkcji rolnej, której wskaźnik przyrostu 1986-1990 wynosił zaledwie 0,9%. Stopniowy rozwój następował w usługach, transporcie i łączności i w mniejszym stopniu w przemyśle. W 1992 przemysł łącznie z górnictwem i energetyką wytworzył 30,8% produktu krajowego brutto, budownictwo – 3,9%, transport i łączność – 10,5%, handel i usługi – 15,9%, finanse i ubezpieczenia – 13,7%, rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo – 2,9%.
11:48, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »
Historia Oslo

Za datę założenia Oslo zwykło się uznawać, w oparciu o Sagę królewską Snorriego Sturlussona rok 1048, zaś za założyciela - króla Haralda III Surowego (Haralda Hardråde). Jednak najnowsze odkrycia archeologiczne wykazały, że miasto zostało założone już przed rokiem 1000, dlatego tę właśnie datę uznaje się za oficjalny rok założenia Oslo. Pierwotnie miasto leżało u ujścia rzeki Alna. Istnieją różne hipotezy co do znaczenia nazwy miasta - jedne z nich tłumaczą je jako "równinę u podnóża zbocza" lub "równinę bogów". Patronem Oslo widniejącym w jego herbie, jest św. Hallvard, który - jak głosi legenda - poświęcił w 1043 swoje życie w obronie kobiety niesłusznie oskarżonej o kradzież.

Od XI wieku mieściło się w Oslo biskupstwo katolickie, zaś około 1300 roku Haakon V Długonogi (Håkon V Magnusson) wybudował na zachód od pierwotnej osady Oslo fortecę Akershus, którą wybrał na swoją siedzibę. W 1384 ludność Oslo została zdziesiątkowana przez dżumę. Osłabiona tym Norwegia zawarła wraz z Danią i Szwecją w 1397 roku unię kalmarską, w wyniku której Norwegia na ponad 400 lat stała się uzależniona od Danii. W czasie unii Oslo utraciło status stolicy i podupadło ekonomicznie. Na losy Oslo duży wpływ miała również Reformacja 1537, która doprowadziła do separacji od kościoła katolickiego i powstania Narodowego Kościoła Protestanckiego.

W 1624 stara osada Oslo padła ofiarą ogromnego pożaru, jakoby wznieconego specjalnie przez cztery czarownice. Król Danii i Norwegii, Chrystian IV Oldenburg, postanowił odbudować miasto, lecz nie tam, gdzie do tej pory leżało, ale w pobliżu murów Twierdzy Akershus. W ten sposób powstało nowe renesansowe, zbudowane na planie kwadratu miasto, noszące zresztą również nowe imię - Christiania (w latach 1877-1925 nazwę tę zapisywano jako Kristiania).

W chwili rozwiązania unii z Danią (1814) miasto odzyskało status stolicy Norwegii. Pomimo zawarcia nowej unii, tym razem ze Szwecją, zachowało ten status. W czasach unii miasto przeżyło rozkwit - w XIX wieku powstało tu wiele siedzib nowych instytucji m.in. zamek królewski, uniwersytet, parlament Stortinget, teatr narodowy, bank norweski, giełda.

W 1905 roku unia ze Szwecją została rozwiązana, a Norwegia stała się wreszcie w pełni niepodległym państwem. W 1925 roku przywrócono stolicy uświęcone tradycją miano Oslo.

Oslo organizowało w 1952 roku Zimowe Igrzyska Olimpijskie. W Oslo trzykrotnie odbyły się mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym (w roku 1930, 1966 oraz 1982). Planowana jest też organizacja mistrzostw w 2011.

11:46, francjawakacje
Link Dodaj komentarz »